Buszmen spośród Banyoles (katal. Negre de Banyoles)– spreparowane techniką taksydermii zgromadzenie afrykańskiego Buszmena, wystawione w środku 1916 jak dowód rzeczowy muzealny w środku "Muzeum Dardera" w środku katalońskim mieście Banyoles, w środku Hiszpanii znane jak el Negro de Banyoles , natomiast w środku krajach afrykańskich jak El Negro . W latach 90. XX wieku wystawianie spreparowanego ciała Buszmena stało się przedmiotem rozgłosu prasowego, pogłębionych badań antropologicznych i sporów politycznych, po których resztki Buszmena bezpowrotnie zostały pochowane w środku Gaborone - stolicy Botswany .Mierzący 130 cm Buszmen zmarł circa roku 1830 na terenie ówczesnej Kolonii Przylądkowej w środku wieku circa 27 lat, najprawdopodobniej w środku wyniku choroby płuc . Jego zgromadzenie zostało wykradzione spośród grobu dodatkowo spreparowane za pośrednictwem braci Julesa dodatkowo Edouarda Verreaux – Francuzów zajmujących się badaniami przyrodniczymi dodatkowo wypychaniem zwierząt . Według późniejszych badań , mikstura stanowiła piłka spośród niewielką ilością zmumifikowanej tkanki mięśniowej, spośród oryginalną czaszką i kośćmi nóg dodatkowo rąk. Pozostałe części spreparowanego Buszmena wcześniejszy wykonane m.in. spośród metalowych prętów, drutu dodatkowo siana.Zmumifikowane zgromadzenie zostało wysłane aż do Paryża, dokąd ród Verreaux prowadziła obiekt handlowy Maison Verreaux handlujący wypchanymi zwierzętami dodatkowo zaopatrujący muzea. W Paryżu Buszmen, "wyglądający niczym żywy", został po uderzenie zwierzchni prezentowany na wystawie w środku roku 1831 . Jego ładunek składał się m.in. spośród przepaski na biodra, dzidy dodatkowo pióropusza. Skóra Buszmena została zabarwiona na czarno pastą aż do butów . Po śmierci Edouarda Verreaux w środku 1868, Jules wyprzedawał zgromadzone eksponaty, w środku wyniku czego Buszmen trafił w środku ręce katalońskiego przyrodnika Francesca Dardera dodatkowo Llimony .Darder wystawił Buszmena w środku 1888 roku na światowej wystawie w środku Barcelonie . Umierając w środku 1918 Francesc Darder dodatkowo Llimona zapisał znaczną część swojego majątku miastu Banyoles . W ów maniera Buszmen trafił aż do muzeum miejskiego, które w środku 1916 zorganizowało stałą wystawę wobec nazwą Museo Darder; w środku ów maniera Buszmen stał się główną atrakcją muzeum Dardera. Przez 75 lat był wystawiany bez większych kontrowersji.29 października 1991 wystawę obejrzał Alphonse Arcelin, hiszpański łapiduch pochodzenia haitańskiego, będący w środku owym czasie radnym spośród ramienia Socjalistycznej Partii Katalonii w środku tarragońskim mieście Cambrils. Napisał Pan list aż do burmistrza Banyoles spośród żądaniem usunięcia eksponatu. Zdarzenie owo przyciągnęło uwagę prasy: na łamach prasa periodyczna El País pojawił się list protestacyjny Arcelina, w środku którym ostrzegał Pan nim możliwością wywołania skandalu w środku związku spośród planowanym przyjazdem czarnoskórych sportowców na letnie igrzyska olimpijskie w środku 1992 w środku Barcelonie. Napisał on, iż samodzielnie zachęci czarnoskórych zawodników aż do odmówienia udziału w środku olimpiadzie, o ile dowód rzeczowy w środku postaci ciała wykradzionego spośród grobu negacja logiczna zostanie zdjęty .Pomimo działań Alphonse'a Arcelina, natomiast także narastającej fali protestów innych osób dodatkowo instytucji, zgromadzenie miasta Banyoles stanęła po stronie muzeum. Radny Carles Abella, będący zarazem kustoszem muzeum Dardera, oświadczył, iż wypchany Buszmen jest własnością muzeum. Zarzuty o propagowanie rasizmu nazwał absurdalnymi, stwierdził również, iż prawa człowieka mogą tyczyć się zaledwie ludzi żywych .Wśród osób dodatkowo instytucji krytykujących wystawianie zwłok Buszmena znalazły się panowanie dodatkowo ambasady państw afrykańskich (m.in. Nigerii dodatkowo Bostwany), Międzynarodowy Komitet Olimpijski, funkcjonariusze ONZ i aktyw Organizacji Jedności Afrykańskiej . "Negre de Banyoles" został okrzyknięty symbolem represji kolonialnej.Ekspozycja w środku muzeum była niemniej jednak potem prezentowana aż aż do 1997 roku. W marcu 1992 zmieniono zaledwie nazwę eksponatu: spośród określenia El Negro, mogącego zanosić się aż do dowolnego Murzyna, na El Bosquimano oznaczające Buszmena; Abella uzasadniał tę zmianę kształtem czaszki eksponatu . Dzięki medialnemu nagłośnieniu konfliktu, muzeum zyskało na popularności, odnotowując przyrost sprzedaży biletów: w środku 1992 sprzedano ich 70 000 (dla porównania, w środku trzy lata po usunięciu ekspozycji sprzedano ich 8 000) .W marcu 1997 r., w środku wyniku narastającej międzynarodowej krytyki, wystawa została zlikwidowana. W ciągu kolejnych trzech lat toczyły się naukowe dodatkowo dyplomatyczne znaczny dotyczące dalszych losów Buszmena: punkt jego pochówku miało ponieważ być w środku zależności odkąd tego, oznacza owo w środku świetle badań miałby się Pan wyrazić mieszkańcem rejonu Kalahari w środku dzisiejszej Botswanie, oznacza owo także terenów należących współcześnie aż do RPA . W 2000 r. mumia została przekazana aż do muzeum antropologicznego w środku Madrycie, dokąd usunięto spośród niej wszystkie spreparowane oznacza owo także sztuczne elementy, w środku tym włosy, oczy dodatkowo skórę. Zewnętrzne elementy wyposażenia (przepaska biodrowa, kita dodatkowo włócznia) pozostający poprzednio w środku Banyoles. 4 października 2000 czerep dodatkowo pozostałe resztki Buszmena powróciły w środku trumnie aż do Botswany. Pozostałości ciała zostały następnego dnia pochowane w środku reprezentacyjnym miejscu parku Tsholofelo w środku Gaborone – stolicy Botswany. Pogrzebowi towarzyszyły liczne manifestacje patriotyczne natomiast także wystąpienie ministra spraw zagranicznych Botswany, Mompati Merafhe .Po pogrzebie afrykańskie prasa periodyczna wyrażały satysfakcja spośród rozwiązania wieloletniego konfliktu . W latach dziewięćdziesiątych dodatkowo po pewnym czasie myśl Buszmena spośród Banyoles służyła także jak przypadek w środku debatach dotyczących eksponowania mumii dodatkowo innych szczątków zmarłych w środku sztuce dodatkowo muzealnictwie.Monografię Buszmena spośród Banyoles i wyniki badań dotyczących jego pochodzenia przedstawiła Caitlin Davies w środku książce The Return of El Negro .