Kodeks Cypryjski, łac. Codex Cyprius (Gregory-Aland no. Ke ewentualnie 017), ε 71 (von Soden), jest greckim uncjalnym rękopisem Nowego Testamentu, paleograficznie datowany na stulecie IX . Reprezentuje treść większości wewnątrz jego wczesnym stadium, zaś bo jest kompletny, bez żadnych śluza wewnątrz tekście, jest niezmiernie ważnym świadkiem tekstu większości.Kodeks przekazuje cały treść czterech Ewangelii na 267 pergaminowych kartach (26 na 19 cm). Pisany jedną kolumną na stronę, 16-31 linijek na stronę . Słowa pisane furt bez przerw pośrodku literami (scriptio-continua). Litery są wielkie, proste zaś ściśnięte, wewnątrz kształcie prostokątów. Stosuje przydechy zaś akcenty, natomiast negacja logiczna stale we właściwych miejscach. Niektóre spośród liter są niezmiernie wielkie. Kodeks zawiera τιτλοι, κεφαλαια (dodane na mocy późniejszą rękę), στιχοι zaś Menologion. Tekst dzielony jest wedle Sekcji Ammoniusza, natomiast negacja logiczna posiada Kanonów Euzebiusza. Często występuje pomyłka itacyzmu .Grecki treść kodeksu reprezentuje treść bizantyjski . Należy aż do tekstualnej rodziny Π zaś wzdłuż kodeksu Kodeksu Petropolitańskiego jest najważniejszym przedstawicielem tej grupy. Grupa ta jest wewnątrz bliskiej relacji aż do Kodeksu Aleksandryjskiego Aland zaklasyfikował go aż do V kategorii .W Marku 10,19 — nieobecność frazy μη αποστερησης, równie na sposób wewnątrz kodeksach B (dodana na mocy drugiego korektora), W, Ψ, f1, f13, 28, 700, 1010, 1079, 1242, 1546, 2148, ℓ 10, ℓ 950, ℓ 1642, ℓ 1761, syrs, arm, geo . Brak tej frazy jest symptomatyczny na rzecz rękopisów tekstu aleksandryjskiego zaś cezarejskiego.W Łukaszu 9,55-56 zawiera interpolację:Kodeks został przepisany spośród rękopisu pisanego stychometrycznie, na co wskazują punkty stawiane wewnątrz tych miejscach, dokąd kończył się stych. Odkrycie tego rękopisu pomogło zdać sobie sprawę wzrost pisma od momentu scriptio continua, przez stychometryczny aż aż do dzielenia wyrazów.Kodeks został zabrany aż do Paryża spośród Cypru wewnątrz 1673 roku . Rękopis badał Richard Simon, kto zacytował niektóre spośród jego wariantów tekstowych. John Mill wewnątrz swoim wydaniu Novum Testamentum cytuje warianty tekstowe kodeksu zbyt pośrednictwem Simona. Rękopis był analizowany na mocy Montfaucona, Bianchini, Scholza, Tischendorfa zaś Tregellesa wewnątrz 1850 roku. Scholz skolacjonował treść rękopisu wewnątrz 1820 roku, natomiast niezmiernie niedokładnie, spośród wieloma błędami. Tischendorf wewnątrz 1842 zaś Tregelles wewnątrz 1849 skolacjonowali jego treść ponownie.Tekst kodeksu jest cytowany wewnątrz 27 wydaniu Novum Testamentum Nestle-Alanda (NA27).Obecnie konserwowany jest we Francuskiej Bibliotece Narodowej (Gr. 63) wewnątrz Paryżu .