Łagiew (niem. Legel,łac. lagēna, gr. lagynos , λάγūνος) - naczynie aż do przechowywania oraz transportowania wody, napojów oraz innych płynów - naczynie podróżne, które - co jest możliwe - miało określoną pojemność. Łagwie (liczba mnoga odkąd łagiew) wykonywano spośród drewna, skóry, kruszcu, miedzi czy też gliny.W języku prasłowiańskim istniały tak jak formy słowne lagy oraz lagъve określające takie naczynia. Fakt, iż łagiew występuje w środku wielu językach słowiańskich, podważa panujące przekonanie, iż wyraz zapozyczone zostało spośród języka niemieckiego .Łagiew, stągiew, baryłka, flasza, dzban, manierka - naczynia te po łacinie zwą się lagoena oraz lagena. Rzemieślnik wytwarzający łagwie fura się łagiewnikiem, synonimem tej nazwy w środku staropolskich dokumentach pisanych łaciną uprzedni słowa: lagoenarius, lagenarius, lagoenator, lagenator - innymi słowy określenia pochodne odkąd łacińskiej nazwy naczynia lagēna.