Lekyt (gr. λήκυθος lekythos, l.mn. λήκυθοι lekythoi) – do wnętrza starożytnej Grecji wysmukłe naczynie ceramiczne spośród jednym uchem, przypominające dzbanek. Służyło aż do przechowywania oliwy aż do smarowania ciała Lekyty miały długi brzusiec na szkic cylindra, zwężający się przy podstawy, długą, wysmukłą szyjkę spośród uchem do wnętrza kształcie pętli, wielce duży także chmurny wylew. Pozycję stojącą zapewniała mała stopka. Podobnie na kształt inne naczynia uprzedni zdobione malowaniem.Używane uprzedni do wnętrza łaźniach, salach sportowych także do wnętrza domu w charakterze jeden spośród przyborów toaletowych.Szczególny gatunek stanowiły charakterystyczne na rzecz Attyki Białe Lekyty sepulkralne przeznaczone na oliwę używaną aż do namaszczania ciała zmarłego. Przybrały charkter przedmiotu zdobiącego groby, symbolu pamięci o zmarłym. Spowodowało owo rozbudowa ich zdobnictwa. Artyści, mimetyczny w zasadzie sceny spośród życia zmarłych również mitologiczne, związane spośród wędrówką duszy po śmierci, wykazywali na nieograniczoną skalę kunszt, umiejętność wykonania także jedyny styl, np. tzw. Malarz Achillesa.