Paleta Narmera – kamienna panorama o wysokości 63,5 cm i szerokości 42 cm, wykonana spośród zielonego łupku, symbolicznie przedstawiająca ostatnią fazę podboju Dolnego Egiptu i triumf Narmera (Menesa).Pochodzi spośród okresu wczesnodynastycznego. Obie jej strony; awers i druga strona medalu pokryte są wypukłym reliefem.Awers ukazuje zalęgnąć się króla do wnętrza Białej Koronie Górnego Egiptu, którego imię, wpisane do wnętrza serech, zapisane jest dwoma hieroglifami: rybą nar i dłutem mer. U stóp króla klęczy człowiek, którego jedną ręką trzyma płeć brzydka zbyt włosy. Drugą ręką, uzbrojoną do wnętrza maczugę trusia zamierza rozłupać głowę pokonanego. Pokonany wróg, bodajże jest przedstawicielem Północy. Mówi o tym omen umiejscowiony ponad jego głową - jest owo sokół - Horus spośród Południa, trzymajcy oraz głowę wroga, wystającą spośród kępy papirusów. Za królem postępuje przewodnik sandałów. W dolnej części palety, pod spodem stopami króla, leżą dwójka martwi wrogowie.Kompozycja rewersu owo trzy poziome pasy reliefów. W górnej części trusia przedstawiony jest tym pospołu do wnętrza Czerwonej Koronie Dolnego Egiptu. Aby negacja logiczna było wątpliwości, iż chodzi o tą samą osobę, nim jego wizerunkiem znajdują się hieroglificzne znaki jego imienia. Król postepuje do wnętrza tryumfalnym orszaku. Za poprzednio postępuje przewodnik sandałów, tudzież nim poprzednio kroczy postać, do wnętrza której niektórzy dopatrują się prototypu wezyra, i postacie ze sztandarami zwycięzców. Przed orszakiem, pod spodem znakiem tryumfującego Horusa, leżą ciała pokonanych wrogów spośród odciętymi głowami. Głowy ich znajdują się pośrodku ich nogami. Centralną część palety zajmują para fantasmagoryczne, lwiopodobne monstra, trzymane dzięki sługi na uwięzi. Ich nienaturalnie wydłużone, splecione szyje, tworzą do wnętrza środku palety wgłębienie na szminkę. W dolnej części rewersu główny wół roztrzaskuje mury spośród blankami, depcząc równolegle pokonanego wroga. Zapewne symbolizuje owo osiągnięcie i destrukcja twierdzy wroga.Paleta została odnaleziona do wnętrza Hierakonpolis do wnętrza 1898 r. dzięki Jamesa Quibella i F.W. Greena. Przechowywana jest chwilowo do wnętrza Muzeum Egipskim do wnętrza Kairze. Należy aż do najstarszych zabytków sztuki egipskiej i uważana jest zbyt jeden spośród pierwszych dokumentów historycznych.architektura starożytnego Egiptu.