Styl czarnofigurowy (technika czarnofigurowa, malarstwo czarnofigurowe) – praktyczny w środku greckiej ceramice w środku czasach starożytnych fortel zdobienia waz.Technika ta polegała na użyciu firnisu. Artysta malował poprzednio postaci plus przedmioty. Przy odpowiednim wypalaniu firnis nabierał czarnego koloru, w trakcie podczas gdy końcówka naczynia - czerwonego. Styl ów powstał najprawdopodobniej w środku Koryncie w środku VII/VI wieku p.n.e. Stamtąd stosujący tę technikę artyści mieli przekazać się aż do Aten, dokąd powstały najwspanialsze naczynia zdobione w środku ów sposób.Oszczędność efektów kolorystycznych, sprowadzonych po największej części aż do dwóch barw, czarnej plus czerwonej, dodatkowo pełna umiaru dekoracja, ograniczają się aż do obrazu o przejrzystej, nieskomplikowanej kompozycji figuralnej, w środku której wyraziście rysują się na czerwonym tle czarne sylwetki. Oddają one szorstkość sztuki greckiej tego okresu. Malarze czarnofigurowi zdobili naczynia przede wszystkim postaciami bogów plus ludzi-bohaterów. Ukazywane są sceny mityczne, na miarę dodatkowo sceny biesiadne.Po wielu dziesiątkach lat bezowocnych poszukiwań negacja logiczna wcześniej w środku latach 30. plus 40. XXI wieku udało się rozluźnić zagadkę wyrobu waz w środku stylu biało- plus zielonofigurowym.W toku doświadczeń okazało się, iż tajemnica czerni plus połysku polega przede wszystkim na umiejętnym regulowaniu płomieni plus dopływu tlenu aż do pieca garncarskiego w środku momencie wypalania naczyń.Ustalono, iż barwy, tak jak zielonej na miarę plus białej, wazy nabywały negacja logiczna wcześniej w środku piecu garncarskim na skutek zachodzącym w środku czasie wypalania procesom chemicznym. Analizy wykazały, iż połyskująca biel, charakterystyczna na rzecz dekoracji waz greckich, uzyskiwana była drogą odpowiedniego wypalania spośród wykorzystaniem stosowanie celowo preparowanej glinki (peptyzowanej) o niesłychanie drobnych plus delikatnych cząsteczkach plus dużej zawartości tlenku żelaza.Dość prawdopodobnym jest fakt, iż Grecy obserwowali spośród wykorzystaniem okienko w środku piecu błyszczenie płomienia, jaki odgrywał ogromną rolę w środku całym procesie. Ogólnie jest dozwolone powiedzieć, iż wypalanie naczyń było sprawą całkiem skomplikowaną plus delikatną. W początkowej fazie dopuszczano aż do pieca obszerny napływ tlenu, następnie, by trwać piękną czerń, powinno się było wywiązać się redukcji tlenu. W tym celu negacja logiczna ale wręcz zmniejszano jego dopływ, atoli dodatkowo dorzucano jak paliwa mokrego drewna.Przełom VII plus VI wieku p.n.e. był w środku Atenach od chwili czasu do czasu wielkiego rozwoju sztuki garncarskiej. Uwidoczniło się owo negacja logiczna ale wręcz wzrostem produkcji, toż plus wysokim poziomem artystycznym. Ceramika attycka całkiem naprędce podbiła rynki plus wyparła tym samym zwierzchni Korynt.Prekursorem tego rozkwitu był Malarz Nessosa. Kontynuatorami jego zasad zdobnictwa była grono zgromadzona około w najwyższym stopniu znanego Malarza Gorgony Dekorowali oni naczynia scenami mitologicznymi oznacza owo obrazami, ukazującymi postacie ludzi. Pojawiały się podobnie fryzy zwierzęce, których celem było wzbogacenie dekoracyjności. Jedną spośród w najwyższym stopniu znanych waz tego stylu był rozległy dinos imitujący bajanie Gorgony. Ustawiony na specjalnej nóżce, która była ozdobiona fryzami zwierzęcymi. Całość jest przykładem kompozycji wielu figur przeplatanych ozdobnymi rozetami. Malarz Gorgony zdobił podobnie naczynia ale wręcz jedną pojedynczą figurą zwierzęcia, świadczy owo oczywiście o wszechstronności tego artysty.Czołowym artystą drugiego plus trzeciego dziesięciolecia VI wieku p.n.e. był Sofilos, malarz, garncarz, pierwszy, którego reputacja znane jest spośród sygnatury. Jego ulubioną formą naczynia, na którym umieszczał swe rysunki, była amfora Artysta przedstawiał tak jak fryzy zwierząt na miarę plus scenki mitologiczne. Scenki figuralne opatrzone są opisami, ułatwiającymi nieopatrzonym odbiorcom identyfikację każdej spośród postaci, świadczy owo na nieszczęście o poziomie kulturalnym plus wykształceniu Greków. Malarz w większości wypadków przedstawia sceny spośród wesela Peleusa spośród Tetydą, igrzyska na pogrzebie Patroklesa, czym oczywiście daje dokument na wielką gloria epopei Homera. Rysunki artysty są niesłychanie realistyczne. W przedstawieniu igrzysk garncarz umieszcza towarzyszy broni zmarłego na trybunach, oglądają oni biegi zaprzężonych w środku konie rydwanów. Mistrzostwo wykonania pędzących koni przypuszczalnie oznaczać o częstym oglądaniu spośród wykorzystaniem artystę tych zwierząt. Sofilos wprowadził aż do malarstwa attyckiego zdobycze techniczne malarzy korynckich, od chwili których prawdopodobnie uczył się rzemiosła. Wprowadził linię rytą w środku modelunku nagich partii ciał męskich dodatkowo barwa pusty poniżej przyozdabianiu szat kobiecych, barwy czerwonej poniżej malowaniu ich odkrytych partii ciał, tudzież przede wszystkim twarzy.Innym współczesnym uczniem Malarza Gorgony był Malarz Keramejkosa. Jest Pan podobno w środku tym momencie jednym spośród ostatnich artystów zdobiących swoje wazy dwoma fryzami zwierząt oznacza owo przedstawieniami łączonymi, lub na przypadek górnym malunkiem scenki mitologicznej plus dolnymi zwierzęcymi, oznacza owo pojedynczą postacią spośród mitologii otoczonej na przypadek spośród wykorzystaniem skrzydlate lwy.Malarzami tycio młodszymi od chwili Malarza Gorgony toż wyznającymi całkiem podobne zasady kompozycji, była całkiem liczna tzw. Grupa Komastów (ok. 585-570 dwanaście miesięcy p.n.e.). Dziś historycy wyróżniają spośród nich dwóch, uznając ich wewnątrz przywódców. Byli owo Malarz KX plus Malarz KK. Stworzyli oni naczynia spośród wesołymi rysunkami, scenami biesiadnymi, na miarę dodatkowo scenami mitologicznymi takimi na miarę Tetyda, która wręcza zbroję Achillesowi.Sofilosa jest dozwolone wymienić na sposób plus mistrzem przyszłych pokoleń. Jego dzieła porządny się inspiracją na rzecz wielu późniejszych kierunków, które rozwinęły się w środku malarstwie wazowym.Najlepszym uczniem plus następcą mistrza był Klitias. Jego największym zachowanym dziełem jest krater François. Artysta dekorował go pasami wypełnionymi scenami mitologicznymi, dodatkowo przy podnóża pasem spośród przedstawieniami zwierząt, lwami atakującymi słabsze zwierzęta, nowatorskim tematem w środku malarstwie attyckim. Walka zwierząt umieszczona jest po obu stronach gryfów plus sfinksów otaczających racja roślinny. Sceny mitologiczne kompozycją podobne są aż do tych przedstawianych na wazach korynckich. Ukazują one myślistwo na dzika kaledońskiego, Tezeusza wiodącego pląsy zwycięstwa, igrzyska konne uświetniające pochówek Patroklesa (patrz Sofilos), bitwę Lapitów spośród centaurami, procesja zaślubinowy Peleusa, wspólnie spośród poprzednio samym plus przyszłą małżonką Tetydą, pogoń Achillesa wewnątrz Troliosem, synem Priama, tudzież w środku przyszłości uciekającą jego siostrę, której wbrew wyszli Hektor plus Polites, na miarę dodatkowo stojącego przy bram miasta Troi Antenora. Scenę kończy siedzący na tronie pochłonięty Priam. Drugą stronę tej sceny uświetnia jak odmienne relacja korowodu towarzyszącego Hefajstosowi, na czele którego stoi Dionizos. Ciekawa jest dodatkowo zdobienie stopy naczynia, na której twórca umieścił sceny walki Pigmejów spośród żurawiami, uchwyty ukazujące poniżej wlewie Gorgonę, w środku przyszłości Artemidę trzymającą panterę plus łanię, dodatkowo Ajaksa niosącego padlina zabitego Achillesa. To lektura sztuki przedstawiające taki bezdno scen powstało na skutek mistrzostwu Klitiasa. Widać w środku tym dziele wpływy Malarza Gorgony plus Sofilosa, od chwili którego przejął pusty barwa wypełniający ciała kobiet. Jako ciekawostkę wypada dodać, iż lektura owo o niewielki włos negacja logiczna doczekałoby naszych czasów. Odnalezione spośród wykorzystaniem A. François, wystawione w środku muzeum we Florencji, zostało zniszczone spośród wykorzystaniem tamtejszego dozorcę. Tylko mozolna zatrudnienie restauracyjna pozwoliła uchronić wazę.Godnym następcą Klitiasa stał się Eksekias Jest owo trudne dni działalności trzech wybitnych artystów o nadzwyczaj odmiennych warsztatach. Należeli aż do nich wymieniony w środku tym momencie Eksekias dodatkowo Amasis plus Lidos Eksekias był, na miarę się przypuszcza, największym rywalem plus co więcej przeciwieństwem Amasisa. Oprócz indywidualizmu da się w środku jego dziełach odnotować nawiązania aż do tradycji Nearchosa plus Klitiasa. Był mistrzem kompozycji, która wiązała się spośród kształtem malowanego naczynia plus polem przeznaczonym aż do dekoracji. Eksekias był autorem przedstawienia dwóch bohaterów Iliady - Achillesa plus Ajaksa, grających w środku szachy, na którego podstawie jest dozwolone przedstawić walory artysty. Obraz nieczynny w środku zwężającej się w odniesieniu do górze metopie w środku całości się dostosowuje aż do krzywizny amfory Pochylenie pleców obu postaci jest odwzorowaniem obłości naczynia. Pomiędzy dłońmi obu graczy przebiega ośka kompozycji, która jest co więcej osią symetrii naczynia. Inną wazą tak jak poprawnie pokazującą ideał Eksekiasa jest środek magia wypełnione przedstawieniem statku. Kompozycję zamyka winna latorośl, która łączy się spośród masztem okrętu, tworząc w środku ów fortel całość. Zarówno gałęzie latorośli na miarę plus maszt wygięte są w środku łuk powtarzający krzywiznę naczynia. Łódź aczkolwiek wygięta jest w środku przeciwnym kierunku, oddając postać przeciwległego brzegu. Eksekias przedstawia postacie ludzkie w środku fortel dający im godność, negacja logiczna zapominając co więcej o pewnej swobodzie w środku gestach, które są naturalne, ramię w środku ramię iż sylwetki o tycio wydłużonych proporcjach pokazane są spośród profilu. Twarze postaci przedstawionych spośród wykorzystaniem Eksekiasa odznaczają się spiczastym nosem plus bez owijania w środku bawełnę zaznaczonymi ustami dodatkowo okiem przedstawionym zgodnie spośród ówczesnym kanonem en face. Ten fortel przedstawienia utrzymał się aż do połowy V wieku.Przedstawienia wspomnianego w środku tym momencie wyżej Amasisa wyróżniały się harmonią pośrodku kształtem wazy tudzież dekoracją dodatkowo wyważonym dopełnieniem całości spośród wykorzystaniem dodanie dekoracji roślinnych plus linearnych. Ulubionym tematem Amasisa był wspaniały pokaz dionizyjski plus jego pogodny nastrój. Nastrój ów pojawia się dodatkowo w środku innych obrazkach, których tematykę twórca zaczerpnął spośród życia, tudzież więc scenką spośród tłoczenia wina, orszakiem weselnym, kobiety w środku warsztacie tkackim. Jego obrazy są nadzwyczaj dynamiczne, pełne żywych gestów postaci. Artysta spośród zapałem przedstawiał ruch, wprowadzając w środku tym samym czasie całkiem tycio w środku tym momencie lubiany racja uskrzydlonych zwierząt. Ostatnie lata aktywności Amasisa wiążą się ze zmianą techniki plus przejściem na styl czerwonofigurowy Ostatni spośród trójki, Lidos, negacja logiczna był wirtuozem, tudzież wykonane spośród wykorzystaniem niego wazy prezentowały zmieniony rząd artystyczny. Jego dzieło wiąże się spośród wpływami korynckimi plus podobno jak przeszły na swoich naczyniach ukazywał zwierzęta. Lidos posiadał niemniej niezwykłą cechę: swobodnie przerzucał się spośród dekoracji naczyń dużych aż do miniaturowych malowideł. Malarz malował posługując się kreską plus kolorem, tudzież jego sztuka rzucający się w środku oczy jest w środku przedstawieniach długich korowodów bogów plus ludzi, gigantomachii, tudzież podobnie zwierząt.Artyści tacy na miarę Lidos, Amasis plus Eksekias wytwarzali wazy o różnych kształtach, specjalizowali się niemniej w środku dekoracji dużych amfor Obok tej trójki wypada zamienić Nikostensa, albowiem w środku jego warsztacie pojawili się jedni spośród pierwszych malarzy nowego czerwonofigurowego stylu, Epitet plus Oltos.Osobnym zjawiskiem, występującym tak jak w środku okresie czarnofigurowym na miarę plus czerwonofigurowym, dawny amfory panatejskie. Były owo naczynia przeznaczone na opakowanie nagrody na rzecz zwycięskich atletów, uczestników igrzysk panatejskich. Wypełniała je cenna olej spośród wysokiej klasy oliwek. Ciekawostką tych waz był fakt, iż dawny one wykonywane jeno techniką czarnofigurową, tudzież zdobili je malarze ceramiki obu stylów, na przypadek Malarz Euphiletosa, Lidos, Kleofrades, Malarz Berliński. Wykonane ozdoby zawżdy przedstawiały spośród jednej okolica boginię Atenę, tudzież spośród drugiej dyscyplinę sportową, wewnątrz jaką przyznawana była nagroda.Oliwa wspólnie spośród opakowaniem miały dziwaczny charakter. Były swoistym chwytem reklamowym, sławiącym ideę igrzysk panatejskich w środku świecie hellenistycznym, tudzież jednocześnie, co przypuszczalnie było głównym motywem, ideał rolnictwa dodatkowo rzemiosła attyckiego pośród nowych potencjalnych klientów. Z perspektywy badań archeologicznych daje się wnioskować, iż sztuczka reklamowy był całkiem skuteczny. Nagrody nadzwyczaj naprędce zmieniały właściciela, spieniężane spośród wykorzystaniem zwycięzców plus wędrowały aż do przeróżnych części ówczesnego świata.